بدون شك رابطه نزديكى ميان «خوف از خدا» و «نهى نفس از هوى پرستى» وجود دارد كه يكى به منزله درخت و ديگرى به منزله ميوه آن است، هنگامى كه خوف از حقّ در اعماق روح انسان ريشه دار شد، ستيزى از درون در برابر هواى نفس آغاز مى گردد و مى دانيم سرچشمه تمام مفاسد و گناهانى كه در روى زمين است «هوى پرستى» است. بعضى از مفسّران سرچشمه هاى هفتگانه گناه را كه در آيه 14 سوره «آل عمران» آمده، در هوى پرستى مى دانند و سرچشمه هوى پرستى در عدم معرفت و عدم خوف از خداست.