جمعى از مفسران، مخاطب را در این آیه منحصراً پیامبر گرامى اسلام(ص) دانسته اند و «ذى القربى» را خویشاوندان او. در روایت معروفى از «ابو سعید خدرى» و غیر او چنین نقل شده: «هنگامى که آیه فوق نازل شد پیغمبر گرامى اسلام(ص) «فدک» را به «فاطمه» بخشید. جمعى دیگر از مفسران، خطاب را در این آیه عام گرفته اند و شامل پیامبر(ص) و غیر او مى دانند، طبق این تفسیر، همه مردم موظفند که حق خویشاوندان و ذى القربى خود را فراموش نکنند.