اولين شهداى اسلام ياسر و سميّه بودند كه در زير شكنجه هاى مشركان به شهادت رسيدند. پيامبر(ص) وقتی از كنار آنها می گذشت، می فرمودند: «صَبْراً آلَ ياسَر فَاِنَّ مَوعِدَكُمُ الجَنَّةُ»؛ (اى خاندان ياسر استقامت كنيد كه وعده گاه شما بهشت است).
قالَ رسولُ اللّه صلّى اللّه عليه و آله :
يا فاطِمَةُ! کُلُّ عَيْنٍ باکِيَهٌ يَوْمَ الْقيامَةِ اِلاّ عَيْنٌ بَکَتْ عَلى مُصابِ الْحُسَينِ فَاِنِّها ضاحِکَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ بِنَعيمِ الْجَنّةِ.
فاطمه جان !روز قيامت هر چشمى گريان است ؛ مگر چشمى که در مصيبت و عزاى حسين گريسته باشد، که آن چشم در قيامت خندان است و به نعمتهاى بهشتى مژده داده مى شود.
بحارالانوار، ج 44، ص 293
تا کنون هیچ نظری برای این مطلب درج نشده است.