طرفداران «استقلال روح» برای این نظر چند دليل دارند؛ يكي خاصيت واقع نمائى يا آگاهى از جهان برون است كه با آن به جهانِ بيرونِ وجودِ خود، راه مى يابند. دليل ديگر، مسئله وحدت شخصيت در طول عمر آدمى است و اینکه ما در هر چيز شك کنیم در اين موضوع كه «وجود دارم» و «من هستم» ترديد نداریم و آگاهى ما از خودمان احتياج به استدلال ندارد. ضمن اینکه پديده هاى روحى با كيفيات مادى نه هماهنگ هستند و نه شباهتي دارند؛ زيرا موجودات «زمان» مى خواهند و با گذشت زمان فرسوده مى شوند و قابل تجزيه اند، ولى پديده هاى ذهنى داراى اين خواص و آثار نيستند.