امام علی(ع) با دلایل منطقی از عیبجویی و غیبت نهی کرده و می فرماید: «در عيبجويىِ گناه دیگران شتاب مكن، شايد آمرزيده شده باشد، و بر مجازات گناه كوچك خود ايمن مباش ... به سبب آنچه از عيب خود مى دانی، از عيبجويى دیگران خوددارى كن». در واقع بى عيب خداست، و پاكدامن از هرگونه گناه، معصوم است؛ بنابراين عقل اجازه نمى دهد کسی ادعای بى گناهى كند.