ابوالعلا «محمّد بن ابراهیم سَرَوى» شاعر بى نظیر طبرستان و شخصی با فضیلت بود. وى نامه نگارى هایى با «ابوالفضل بن عمید» متوفاى (360) داشته است. همچنین داراى کتابها و اشعار جذّاب و کلمات طنز فراوان است که مقدار شایسته اى از آن در «یتیمة الدهر» ذکر شده است.