حفظ وحدت از نظر اسلام اهميت زيادى دارد؛ قرآن در آيه 103 سوره آل عمران فرموده: «همگى به ريسمان خدا چنگ بزنيد و پراکنده نشويد». همچنین در آيه 65 سوره انعام، اختلاف افکنان را تهدید کرده و مى فرماید: «كسانى كه آيين خود را پراكنده ساختند و به دسته هاى گوناگون [و مذاهب مختلف] تقسيم شدند ... سر و كار آنها تنها با خدا است». حتی در آیات 31 و 32 سوره روم، اختلاف و پراكندگى را يكى از علائم «شرك» شمرده و مى گويد: «و از مشركان نباشيد از كسانى كه دين خود را پراكنده ساختند و به دسته ها و گروهها تقسيم شدند».

قرآن کریم در آیات 10 و 11 و 13 سوره حجرات، آیه 92 سوره انبیاء، آیه 2 سوره مائده و آیه 22 سوره مجادله تمام امّت اسلامى از هر ملیّت و قومى که هستند را به اتحاد و یگانگى به جهت دفاع از اسلام و مقابله با دشمنان دعوت کرده و ملاک برتری را تقوا قرار داده زیرا در سایه تقوا و پرهیزکاری اختلافات برچیده می شود. از این رو قرآن در نفی قوم گرایی و برتری نژادی، مسلمانان را برادر و اعضای یک خانواده می داند.