یکى از سرچشمه هاى بت پرستى این است که برخی به زعم خود ذات خدا را منزه از عبادت دانسته، لذا تمثالی از وجودات مقدسی مانند «فرشتگان و جنّ» که اداره کنندگان امور جهان به امر پروردگارند، را می پرستیدند. برخی نیز تمثال انبیاء را برای احترام می ساختند و با گذشت زمان به پرستش آن رو می آوردند. در حجاز هم «عمرو بن لحی» از شام بتی را با خود آورد و بت پرستی رواج یافت.