با اين كه مرد و زن از زندگى زناشوئى سود مساوي مى برند؛ ولى در صورت جدائى، زن خسارت بيشترى مي بيند؛ زيرا مرد طبق استعداد خاص بدنى معمولاً در اجتماع، نفوذ بيشترى دارد و همچنین در انتخاب همسرِ مجدد، امكانات بيشترى دارد؛ ولى زنان بيوه با از دست رفتن سرمايه جوانى و زيبائى، امكانات كمتري براى انتخاب همسر جديد دارند؛ لذا در حقيقت مَهر، جبران خسارت براى زن و وسيله اى براى تأمين زندگى آينده او و ترمزى در برابر تمايلات مرد نسبت به طلاق است.