یکى از نشانه هاى روشن پیامبران راستین در مقایسه با مدّعیان دروغین این است که در مقابل دعوت به سوی خدا پاداشی از مردم نمی خواهند و انگیزه هاى الهى دارند؛ چنانکه قرآن بارها به این ویژگی آنها اشاره کرده: «وَ مَا اَسْئَلُکُمْ عَلَیهِ مِنْ اَجْر».
این آیه درباره مقتسمین نازل شد که بر سر راه مردم در ایام حج می ایستادند تا ذهن آنها را نسبت به قرآن و اسلام بدبین سازند، و بگویند: محمّد(ص) دین تازه اى نیاورده بلکه همان افسانه هاى دروغین پیشینیان است.
یاد گرفتن سحر در اسلام حرام است اما طبق روایات اگر برای ابطال سحر ساحران و سحر مدعیان دروغ گو باشد یاد گرفتن آن اشکالی ندارد.
قال الصادق (عليه السلام)
من لم يأت قبر الحسين (عليه السلام) و هو يزعم انه لنا شيعة حتى يموت فليس هو لنا شيعة و ان کان من اهل الجنة فهو من ضيفان اهل الجنة
کسى که به زيارت قبر امام حسين نرود و خيال کند که شيعه ما است و با اين حال و خيال بميرد او شيعه ما نيست واگر هم از اهل بهشت باشد از ميهمانان اهل بهشت خواهد بود.
کامل الزيارات، ص 193