معنای «بارِىءْ» بودن خداوند؟!
چرا به خداوند «بارِىءْ» می گويیم؟
«بارِىءْ» از ماده «بُرْء» در اصل به معنى بهبودى يافتن از بيمارى يا رهايى از امور ناخوشايند است، سپس به معنى آفريننده اى كه اشياء را بدون كم و كاست و كاملا موزون ايجاد مى كند اطلاق شده. بعضى آن را از ماده «بَرْى» به معناى تراشيدن چوب مى دانند؛ و بعضى نيز تصريح كرده اند كه «بارىء» به معنى كسى است كه اشياء را بدون سابقه و نمونه قبلى ايجاد كرده است.
