نصرت و یاری الهى در مورد پيامبران و مؤمنان به صورت‏هاى مختلف جلوه مى‏ كند؛ كه برخی از آنها اگرچه در يك نگاه سطحى و اولیه شكست دانسته می شود، ولى در واقع پيروزى و نصرت الهى را در بر دارد. باید توجه داشت که پیروزی به عصر و زمان خاص و مكان خاصّى محدود نمى شود، لذا هرگز انبيا و مؤمنان شكست نخوردند؛ چرا كه در نهايت، عقيده و مرام آنان باقى ماند و در حقيقت يارى خدا نسبت به اعتقادات آنان، همان يارى آنان است.

وعده پیروزى و یارى خدا و دفاع از مؤمنان که در آیات قرآن آمده، خارج از سنت آفرینش و قوانین حیات نیست، بلکه خداوند تنها به کسانى وعده داده که تمام نیروهاى خود را بسیج کرده، و با همه توان به میدان آیند. در واقع وعده هاى الهى نباید سبب سستى و برداشتن بار مسئولیت از دوش مومنین شود، بلکه باید موجب تحرک بیشتر و فعالیت دامنه دارتر گردد. بر اساس آیات و روایات، آنان بعد از پیروزى هم رابطه خود را با خداوند همچنان محکم مى دارند، و پیروزى بر دشمن را وسیله اى براى نشر حق، عدالت و فضیلت قرار مى دهند.