طبق آیه 125 سوره نساء، خداوند ابراهیم را به عنوان خلیل خود انتخاب کرد.خلیل یا به معنى دوستى است یا به معنى نیاز و احتیاج.جمعى معتقدند معنى دوم نزدیک تر است؛ زیرا ابراهیم(ع) به خوبى احساس مى کرد در همه چیز نیازمند پروردگار است؛ ولىاگر بگوئیم خداوند ابراهیم(ع) را به عنوان دوست خود انتخاب کرد بسیار مناسب تر است تا این که بگوئیم خداوند ابراهیم(ع) را نیازمند خود انتخاب کرد. به علاوه نیازمندىِ مخلوقات خدا، اختصاصى به ابراهیم(ع) ندارد.