خداوند نعمت های بهشتی را در آیات 27 تا 35 سوره واقعه این گونه بیان می فرماید: بهشتیان در سایه درخت سدر بى خار قرار خواهند گرفت که سایه بسیار سنگین و لطیفى دارد، علاوه بر آن سایه درختان خوشرنگ و خوشبوی «طلح» وجود دارد که بنا به نظر بعضی همان درخت موز است. بهشتیان دائما از این سایه های مطبوع و روح افزا بهره مندند و در کنار آبهائى آبشار مانند که منظره فوق العاده زیبا و دل انگیزى دارد به سر مى برند. و از میوه های فراوان بهشتی استفاده کرده و همسرانی گرانقدر دارند.

خداوند در سوره «تکویر»، و در بیان نشانه هاى آغاز رستاخیز می فرماید: «در آن هنگام که طومار خورشید درهم پیچیده شود، و ستارگان بى فروغ گشته و افول کنند، و در آن هنگام که کوه ها به حرکت در آیند، و باارزش ترین اموال به دست فراموشى سپرده شود، و در آن هنگام که دریاها بر افروخته شود! در آن هنگام که هر کس با همسان خود قرین گردد، و ...».