معجزه به کارهایی گفته می شود که برخلاف موازین عادى عالم طبیعت، از سوی مدّعى نبوّت انجام می پذیرد، بنابراین معجزه همواره از نظام علت و معلول طبیعى خارج است. حال اگر آتشی همانند آتش نمرود، اثر سوزاندن خود را از دست می دهد، ناگزیر این جریان را، غیر عادى و خارق العاده می دانیم. زیرا طبیعت آتش، انسان مزبور را به خاکستر تبدیل می کند. در این حال با خروج از نظام علّت و معلول، آن را معجزه مى نامیم.