مفسّران براى «رُوحُ القُدُس» دو تفسیر ذکر کرده اند؛ یکى فرشته وحى «جبرئیل» و دیگرى نیروى مرموز غیبى خاصّى که با انبیاء بوده است. از روایات فراوانى بر مى آید که روح القدس حقیقتى بوده است در انبیاء و ائمه معصومین(ع) که با آن حقایق بسیارى را درک مى کرده اند.
مفسران درباره روح القدس تفسیرهاى گوناگونى دارند. برخى گفته اند منظور جبرئیل است. بعضى دیگر معتقدند همان نیروى غیبى است که عیسى(ع) را تأیید مى کرد و با همان نیروى مرموز الهى، مردگان را به فرمان خدا زنده مى نمود. بعضى دیگر روح القدس را به انجیل تفسیر کرده اند. اما دو تفسیر اول نزدیک تر به واقع است.
قال الصادق (عليه السلام)
من لم يأت قبر الحسين (عليه السلام) و هو يزعم انه لنا شيعة حتى يموت فليس هو لنا شيعة و ان کان من اهل الجنة فهو من ضيفان اهل الجنة
کسى که به زيارت قبر امام حسين نرود و خيال کند که شيعه ما است و با اين حال و خيال بميرد او شيعه ما نيست واگر هم از اهل بهشت باشد از ميهمانان اهل بهشت خواهد بود.
کامل الزيارات، ص 193