«رؤيت» در لغت به دو معنا آمده است: ۱- مشاهده با چشم. ۲- علم و آگاهى و مشاهده باطنى. در قرآن مجيد در بسيارى از موارد، «رؤیت» به معناى دوّم به كار رفته است.

خلفاى ستمگر، براى آنكه بتوانند بر مردمى كه معتقد به اسلام بودند حكومت كنند، چاره ‏اى نداشتند جز اينكه اعتقاد قلبى مردم را نسبت به مشروعيت آنچه انجام مى ‏دادند، جلب كنند و این کار را با جذب محدثان و علماى دينى به دربار خود انجام می دادند.