یکی از زمينه هاى پرورش اخلاق، بالا بردن سطح علم و معرفت افراد است؛ در آيات فراوانی بر رابطه جهل با رذائل اخلاقى تاکید گرديده است. در آيه 55 سوره نمل و آيه 33 سوره يوسف و آيه 26 سوره فتح، جهل سرچشمه فساد، تعصّب و لجاجت بیان شده است. در آیه 4 سوره حجرات نیز، تعبير «اَكْثَرُهُم لايَعقْلِونَ»؛ (غالب آنها نمى فهمند) اشاره لطيفى است به اين كه خلق و خوى زشت غالباً از پايين بودن سطح آگاهى افراد سرچشمه مى گيرد.