قرآن نمونه هايی از سه نوع «حكومت» را آورده است؛ حكومت فرعون كه خودكامه بود و مردم را مجبور به پرستيدن خود می كرد. نمرود هم مدعي بود هر كاری كه خدا انجام دهد او هم می تواند انجام دهد. اصحاب اخدود هم از اين قسم بودند. «ذونواس» مردم مسيحی نجران را از كوچك و بزرگشان به خاطر نپذيرفتن آيين يهود در آتش سوزاند. حكومت مردم بر مردم حكومت ملكه سبا است كه براي پاسخ به نامه سليمان نبی(ع)، مشاوران خود را احضار كرد. از حكومت های الهی می توان به حكومت داود(ع)، سليمان نبی(ع) و پيامبر اكرم(ص) اشاره كرد.

در نگاهی اجمالی، می توان حکومتها را ذیل یکی از این 4 دسته طبقه بندی کرد: 1- حکومت استبدادی. 2- حکومتهای ظاهرا دموکرات ولی در واقع مستبد. 3- حکومتهای استبدادی گروهی (حکومتهایی که به اسم به قدرت رسیدن طبقه پرولتاریا[طبقه کارگر و زحمتکش] در نظام کمونیستی شوروی شکل گرفتند اما عملا قدرت در دست اعضای شورای مرکزی حزب کمونیست افتاد و با سلب آزادی ها، اجازه هر نوع نقد قدرت را از مخالفین گرفت). 4- حکومتهای دموکرات(گردش قدرت و انتخاب زمامداران و تصویب قوانین با آزادی کامل و انتخاب مستقیم مردم).