علماء شیعه در طول تاریخ زاهدانه و فقيرانه زندگی كردند ولی وجهه خود را از دست ندادند. آنها نمونه ای از زاهدان داراى عفت نفس بودند كه حاضر نشدند دست نياز پيش كسى دراز كنند و حالات علمايي چون شيخ انصارى، حاج شيخ عباس قمى، وحيد بهبهانى، محقق اعرجى، ملاصدرا بلاغى و ... شاهدى بر اين مدعاست.