معنای توكّل سپردن كارها به خدا و اعتماد بر لطف اوست و چنین معنایی ارتباطی وثیق با معنای لغوی این واژه دارد. «توكّل» از مادّه «وكالت» به معناى انتخاب وكيل و اعتماد بر ديگرى است. 

امام زمان(عج) به جز چهار سفير معروف، وكلايى نيز داشته اند كه در اطراف ممالك اسلامى انجام وظيفه مي كردند. تفاوت ميان آنها اين بود كه سفير با امام زمان(عج) مواجهه مستقيم داشت؛ اما وكلا اين چنين نبوده اند. همچنین مسئوليت سفير عمومى بود و شامل تمام شيعيان مى شد؛ ولى مسئوليت وكلا در محدوده منطقه خودشان بود.

عصر «غيبت صغری» از امتيازات ويژه اى برخوردار است كه به برخى از آنها اشاره مى كنيم: 1- در اين عصر امام(ع) استتار كامل نداشتند. بلكه به جهت مصالح كلى با برخى از ياران خاصشان ملاقات برقرار مى كردند. 2- در اين عصر چهار سفير وجود داشت كه از طرف حضرت مأمور رسيدگى به امور مردم بوده و رابط بين آنان و حضرت به شمار مى آمدند.