«غيبت» آن است كه انسان، پشت سر كسى كه عيب و عملش پوشيده و پنهان است سخنى بگويد كه اگر بشنود ناراحت می شود. در روایات آمده که: «روزی نام شخصى را نزد پيامبر(ص) بردند، بعضى گفتند: او آدم ناتوانى است، پيامبر(ص) فرمود: شما غيبت او را كرديد. عرض كردند: اى رسول خدا، صفتش را گفتيم؛ آن حضرت فرمودند: اگر چيزى را مى گفتيد كه در او نبود، به او تهمت زده بوديد، نه غيبت».