در روایت ائمه معصومین(ع)، حيا و شرم بر دو قسم است: «شرم معقول» و «شرم احمقانه». حياى عقل و شرم معقول آن است كه انسان در مواجهه با گناه و معصيت از خداوند خويش شرم كند و به سراغ گناه نرود و شرم احمقانه، خجالت از پرسش در برابر مجهولات است.