ابن عايشه نقل کرده؛ مردي که سبّ حسن و پدرش علی(ع) را مي نمود با ديدن حلم و سخاوت امام از کرده خويش پشيمان شده و مي گفت: براي  آنچه که من با او انجام دادم، خودم را سرزنش مى نمايم. جويريه فرزند اسماء از مروان نقل مي کند: من اين ظلمها را با کسى مى کردم که حلمش هم وزن کوه ها بود.