وجود آن حضرت، در غیبت هم آثار سازنده اى دارد من جمله: 1- غیبت به این معنى نیست که آن حضرت در کارها دخالت نکند بلکه امام خودش مشکلات مردم را حلّ مى کند هرچند مردم او را نمی شناسند. 2-  در عصر غیبت خواص به امام دسترسی دارند و صالحانى از امت، لیاقت تشرف به حضورش و استفاده از نور وجودش را مى یابند.3- محاسبات عقلى و تجربی ثابت مى کند که اعتقاد به وجود یک پیشواى زنده، اثر عمیقى در حفظ نظام و بقاى رسالت دارد.