ريشه هاى تاريخى «جهانى شدن» را مى توان به عمق تاريخ بشر مربوط دانست؛ چراکه زندگی بشر از اجتماعات کوچک شروع شده و به اجتماعات بزرگ تبدیل شده است. در مجموع، زندگى بشر به سوى جهانى شدن در حركت است؛ يعنى هر چه كه به پيش مى رويم تفرقه ها كم و تجمع ها زياد مى شود. البته اين حركت در قرون اخير سرعت بيشتری به خود گرفته و با بهره گيرى از وسايل جديدِ ارتباط جمعى، حركت به سوى جهانى شدن شتاب بيشترى خواهد گرفت.

خداوند در سوره «انفال» تاكيد كرده كه مسلمانان حتى در حال صلح بايد آمادگى و قدرت نظامى خود را حفظ كنند و سلاح هاى پيشرفته را به هر قيمتى كه هست در اختيار بگيرند. به بيان ديگر مسلمانان نبايد بنشينند تا دشمن بر آنها هجوم برد؛ بلكه بايد به استقبال دشمن بروند و پيش از تهاجم بر آنها هجوم برده و گاه با گروه هاى پراكنده و جنگ پارتيزانى بر ضدّ آنها حركت كنند و گاه به صورت ارتش منظّم و يكپارچه حمله را آغاز نمايند.

«جهاد» قانون حیات و زندگى است و هر موجود زنده اى، تا زمانى به زندگى خود ادامه مى دهد که مشغول جهاد است و آن روز که جهاد را رها کند، مرگ او آغاز مى شود. جهاد، رمز حیات و ضامن سعادت و سبب پیروزى و موفقیّت و عامل سربلندى و عزت است. در حدیث پرمعنایى از رسول خدا (ص) در اهمیّت جهاد مى خوانیم: «مَنْ تَرَکَ الْجِهادَ أَلْبَسَهُ اللهُ ذُلاّ فى نَفْسِهِ وَ فَقْراً فى مَعیشَتِهِ وَ مَحْقاً فى دینِهِ؛ کسى که جهاد را ترک کند، خداوند لباس ذلّت بر او مى پوشاند و در زندگى مادّى نیز گرفتار فقر و تنگدستى مى شود و دین او بر باد مى رود».

خداوند آمادگی رزمی را اساسی ترین اصل دانسته و می فرماید: «و در برابر دشمنان هر قدر توانائى دارید از نیرو و قدرت آماده سازید!». در این آیه، یک اصل اساسى در زمینه جهاد اسلامى و حفظ موجودیت مسلمانان، و مجد و عظمت و افتخارات آنان بیان شده است، و تعبیر آیه به قدرى وسیع است که بر هر عصر و زمان و مکانى کاملاً تطبیق مى کند.

خداوند به كساني كه در جهاد كوتاهي كنند هشدار مي دهد كه متاع زندگى دنيا نسبت به آخرت بسيار قليل است. در آيه ديگر برخورد شديدتري با آنان مي كند و مي فرمايد: اين گروه را مجازات سختي خواهد كرد و كوتاهي آنها هيچ ضرري به خدا نمي رساند. خداوند هم گروه ديگري غير از آنها را به جاي آنان قرار مي دهد.

در عصر ما فنون نظامى تخصصى شده و بايد از نيروهاي متخصص استفاده كرد. لذا بايد گروهي به عنوان كادر ثابت در ارتش بمانند و شب و روز آماده مقابله با دشمن باشند؛ ولى با اين حال نقش بسيج و نيروهاى عمومى ـ مردمى، مهم است. آنها در جنگ تحميلى هشت ساله نقش خود را به خوبي ايفا كردند و اگر نبودند، بخش هاى عظيمى از ايران به اشغال دشمن در‌ مي آمد. بنابراين اگر بعضى تصوّر كنند كه مسأله بسيج مردمى مخصوص زمانى بوده كه فنون نظامى پيچيده نبوده سخت در اشتباه اند. بسيج مردمى حتي از كشورهاى اسلامى نيز دفاع مي كند.

معنای این سخن قرآن که «در هر امتى رسولى فرستادیم» این نیست که همه پیامبران از تمام کشورهای جهان برخاسته باشند. بلکه چون هدف از بعثت پیامبران، رساندن دعوت الهی به گوش امتهاست لذا این مقصود گاه از طریق خود رسولان و گاه از طریق نمایندگان آنان انجام می گرفت و گاهی از طریق فرستادن نامه ها به حکومت ها و سلاطین.