شمس الدین ابو عبدالله محمد بن ابى بکر بن ایوب بن سعد زرعى دمشقى (ابن قَیِّم جوزى) (691-751 ق) از بزرگان و به اصطلاح اصلاح گران سلفیّه به شمار مى رود که شاگرد ابن تیمیه بوده و نقش بسیار مهّمى در شکل گیرى فرقه انحرافى وهابیت داشته است. او در شاگردى ابن تیمیه چنان بارز و متعهّد بود که هیچ سخنى خارج از مطالب و چارچوب اندیشه هاى استادش نگفته است؛ بلکه در همه موارد به یارى او شتافته و در انتشار عقاید گمراه کننده ابن تیمیه تلاش کرده است؛ به گونه اى که کتاب‌های ابن تیمیه را تلخیص، تهذیب، و استنساخ کرده و منتشر مى نمود.