هميشه در برابر افراد آزاده‌ اى كه تحقيق از حق و حقیقت را وظيفه عقلانى خود مى‌ دانند، گروهى بوده اند كه از مواجهه با حق وحشت داشته اند. قرآن در توصیف قوم حضرت نوح(ع) می فرماید: «من هر زمان آنها را دعوت كردم تا تو آنها را بيامرزى، انگشتان خويش را در گوشهايشان قرارداده و در مخالفت اصرار ورزيدند». همچنین قرآن در توصیف مشرکان مکه می فرماید: «كافران گفتند به اين قرآن گوش فرا ندهيد؛ و به هنگام تلاوت آن جنجال كنيد». در واقع اين گروه هرگز به خود اجازه تحقيق در مسائل را نمى‌ دهند و به جهل خود افتخار مى‌ كنند.

امام زمان(عج) ضمن رسيدگي به امور شيعيان و سرپرستي آنها، جلوي فرود آمدن دشوارى ها و مصيبت ها را مي گيرند و دشمنان ايشان را ريشه كن مي كنند و خداوند به سبب ايشان بلا را از اهل و شيعيانش دفع مي كند.