امام علی(ع) درباره وابستگی به «دنیا» می فرماید: «از كسانى مباش كه درباره دنيا همچون زاهدان سخن مى گويد اما مانند دنياپرستان عمل مى كند»، اشاره به اين كه ميان قول و فعل تو درباره زرق و برق دنيا و زهد و رغبت در آن تناقض نباشد آن گونه كه رياكاران و متظاهران به ورع و خالى از قداست و پاكى سخن مى گويند. همچنین امام علی(ع) در ادامه می فرماید: «از كسانى مباش كه نفسش او را در امور دنيا به آنچه گمان دارد وادار مى كند، ولى در امور آخرت که به آن يقين دارد بى اعتنا است».