روايات بسيارى در مصادر حديثى اهل سنت، درباره خروج «دجّال» در آخر الزمان وارد شده است که بر فرض صحت، احتمال تأويل آنها و رمزى بودن و جنبه سمبليك داشتن آنها زياد است. به گفته سيد محمد صدر(ره) دجّال نمادی است از اوج تمدن و تكنيك غرب كه با اسلام و مبانى آن ستيز دارد. تمدنى كه در صدد به سلطه كشيدن هر انسانى است. درباره مصداق دجّال چند احتمال وجود دارد: 1. دجّال شخصى حقيقى است كه كارهاى خارق العاده اى را در قالب سحر و جادو انجام مى دهد. 2. مقصود از دجّال همان ابليس است. 3. شاید دجّال همان سفيانى باشد و ... .

کتاب مقدس تورات، سحر و جادوگری را ناروا و ناپسند دانسته است و گاه از عقاب کردن کسی که به سراغ سحر رفته است سخن گفته، اما نویسنده قاموس کتاب مقدس اعتراف می کند با وجود این، یهود سحر را فراگرفتند.