رحمانیت خدا اشاره به رحمت عام او دارد و شامل همه دشمنان و مومنان می شود؛ اما رحیم بودن نشانه رحمت خاص او، و اختصاص به مومنان دارد. این که در همه جای قرآن، رحمان به صورت مطلق و به صورت صیغه مبالغه آمده نشانه عمومیت آن است. اما رحیم، صفت مشبهه است و به صورت مقید آمده، که دلیل بر خاص بودن آن دارد. به علاوه رحمان از اسامی مختص خداست و در غیر او بکار نمی رود. اما رحیم علاوه بر خدا بر خلق هم گفته شده است.