«قدّوس» صيغه مبالغه از ماده «قُدس» در اصل به معنى پاكى و طهارت است. به گفته «مقاييس اللّغه»، اطلاق اين وصف بر خداوند به خاطر آن است كه ذات او از اضداد، امثال و همسر و فرزند پاك و مبّرا است. همچنین از «مفردات راغب» و «لسان العرب» استفاده مى شود كه اين واژه معمولا در مورد تنزيه الهى و يا تطهير بندگانش به كار مى رود.