در روایات آمده که تلاوت کننده این سوره گویا با پیامبر(ص) در فتح مکّه شرکت داشته است و خواندن آن در نمازهای واجب یا مستحب باعث پیروزی بر دشمنان و همراه داشتن امان نامه از جهنم در قیامت است.

بعد از پیمان و «صلح حدیبیه»، مشرکان «مکّه» دست به پیمان شکنى زدند. با تدبیر پیامبر(ص) فتحی بدون خونریزی محقق شد. ایشان برای درهم شکستن روحیه ی دشمن دستور دادند تعداد زیادی آتش روشن شود. ابوسفیان را نیز که امان نامه گرفته بود به محلی بردند تا کثرت جمعیت را مشاهده کرده و خبر آن را برای مکیان ببرد. پس از فتح، عفو عمومی و رأفت حضرت(ص) باعث شد مردم گروه گروه به اسلام بگروند.