هر کس سوره قمر را یک روز در میان بخواند، روز قیامت در حالى برانگیخته مى شود که صورتش همچون ماه در شب بدر است، و هر کس آن را هر شب بخواند، در قیامت نور و روشنائى صورتش بر سایر خلایق برترى دارد.

در آغاز سوره قمر، از مساله نزدیکى قیامت و موضوع «شق القمر» سخن گفته، سپس درباره قوم «نوح» و قوم «عاد» و قوم «ثمود» و قوم «لوط» و «آل فرعون» آیاتی بیان شده و در آخرین بخش، مقایسه اى میان این اقوام و مشرکان «مکّه» و مخالفان پیامبر اسلام(ص) کرده و سوره را با شرح قسمتى از مجازات مجرمان در قیامت، و پاداش هاى عظیم پرهیزگاران، پایان مى دهد.