امام علي(ع) دراین باره می فرماید: «آنها قامت خود را در پيشگاه خدا خم کرده و به هنگام سجده پيشانى، كف دست ها، سر زانوها و نوك انگشتانِ پا را بر زمين می گسترانند». هدف نهايى از اين كار، آزادسازى گردن ها از چنگال اسارت هواى نفس و آتش دوزخ است و براستی آزادى انسان تنها در سایه بندگى خداست.