این تعبیر به هر گونه مخفى کارى ظاهرى و باطنى دشمنان پیامبر(ص) اشاره دارد، که با وجود در دل داشتن کینه و عداوتش، در ظاهر با زبان شیرین اظهار دوستى مى کردند. اما به هنگام گفتگو با یکدیگر، سرها را به هم نزدیک می کردند تا بدگوئى ها و توطئه ها را به صورت مرموزى به یکدیگر برسانند.