فلاسفه «عقلى» اخلاق را به صفات و اعمالى تفسير مى كنند كه به انسان كمك كند تا عقل بر وجود او حاكم باشد. فلاسفه «غيرگرا» نیز می گویند: هر كارى كه نتيجه اش تنها به خود انسان برگردد غير اخلاقى است و كارهائى كه هدفش ديگران باشد اخلاقى است. فلاسفه «وجدان گرا» كه اصالت را براى وجدان قائلند نه عقل، مسائل اخلاقى را يك سلسله امور وجدانى مى دانند - نه عقلانى - كه انسان بدون نياز به منطق و استدلال آنها را درك مى كند.