ملامتيه یکی از فرق صوفيه است كه اختلاف مشربى با غالب صوفيه داشت و عبوديت را به خداوند اختصاص می داد و بدگمانى در حق نفس را اولين قدم حسن ظن به حق می دانست. از اين جهت سعى مى کردند از حيث ظاهر با ساير مردم تفاوت نداشته باشند تا مرتکب ريا نشوند. اساس ملامتيه كه در ابتدا، محاربه با نفس و كتمان حسنات نفس بود، تدريجاً دچار افراط شد و منتهى گرديد به تعهد در مخالفت با افكار و عقايد و رسوم عامّه، و در واقع به نوعى وقاحت و اباحه منجر شد! دكتر زرين كوب این گروه را متأثر از عقايد بودایی و هندی می داند.