در روايات آمده است كسي كه در معصيت صبر كند «متصبر» و كسي كه در مصيبت صبر كند «مصابر» و كسي كه در عبادت صبر كند «صابر» است. مصابر، نوعي صبر است كه با شدت و سختي همراه باشد. متصبّر كسى است كه صبر بر او مشكل تر است؛ چراكه هواهاي نفساني با تمام قوا در مقابل انسان قرار مي گيرند.