آیین رحمت - معارف اسلامی و پاسخ به شبهات کلامی

عفّت فضیلتی است که هر كس داشته باشد، همه چيز دارد و اگر فاقد آن باشد، هيچ چيز نخواهد داشت. اگر يك زن عفّت داشته باشد، تمام عوامل و زمينه هاى گناه نمى تواند او را به گناه بكشاند. از طرف مقابل اگر عفّت در وجود انسان مفقود باشد، او حتّى در كنار بهترين انسانها امكان آلودگى به گناه را دارد.

«عفّت» يكى از فضايل مهم اخلاقى در رشد و پيشرفت و تكامل جوامع انسانى است. اشخاص يا جوامعى كه بهره كافى از عفّت داشته اند، از نيروهاى خداداد خود، بالاترين استفاده را در راه پيشرفت خود و جامعه خويش برده و در سطح بالايى از آرامش و امنيت زيسته اند.

عفّت فضیلتی است که هر كس- چه زن و چه مرد - داشته باشد، همه چيز دارد و اگر فاقد آن باشد، هيچ چيز نخواهد داشت. اگر يك زن عفّت داشته باشد، تمام عوامل و زمينه هاى گناه نمى تواند او را به گناه بكشاند. از طرف مقابل اگر عفّت در وجود انسان مفقود باشد، او حتّى در كنار بهترين انسانها امكان آلودگى به گناه را دارد.[1]

«عفّت» نقطه مقابل «شهوت پرستى» است و مهم ترين فضايل انسانى محسوب مى شود. «عفّت» در لغت به معناى پديدآمدن حالتى در نفس است كه آدمى را از غلبه شهوت باز مى دارد و «عفيف» به كسى گفته مى شود كه داراى اين وصف و حالت باشد.[2] علماى اخلاق در تعريف «عفّت»، آن را صفتى حدّ وسط در ميان شهوت پرستى و خمودى دانسته اند. آنچه گفته شد، تفسير «عفّت» به مفهوم عام كلمه بود.[3] زيرا بعضى براى تعریف «عفّت» آن را درست نقطه مقابل «پرده درى» نيز دانسته اند. به همين علت در بسيارى از موارد، واژه «عفّت» در مورد پرهيزكارى در خصوص مسايل جنسى استفاده می شود.[4]

«عفّت» يكى از فضايل مهم اخلاقى در رشد و پيشرفت و تكامل جوامع انسانى است. اشخاص يا جوامعى كه بهره كافى از عفّت داشته اند، از نيروهاى خداداد خود، بالاترين استفاده را در راه پيشرفت خود و جامعه خويش برده و در سطح بالايى از آرامش و امنيت زيسته اند.[5]

منابع:

1. اخلاق اسلامى در نهج البلاغه (شرح خطبه متقین)

2. اخلاق در قرآن

2. مثال هاى زيباى قرآن‌