آیین رحمت - معارف اسلامی و پاسخ به شبهات کلامی

معنای توكّل سپردن كارها به خدا و اعتماد بر لطف اوست و چنین معنایی ارتباطی وثیق با معنای لغوی این واژه دارد. «توكّل» از مادّه «وكالت» به معناى انتخاب وكيل و اعتماد بر ديگرى است. 

در بسيارى از آيات قرآن مجيد و روايات اسلامى و سرگذشت انبيا و اوليا و صالحان و در كتب مربوط به علم اخلاق، از توكّل به عنوان يك فضيلت مهمّ اخلاقى سخن به میان آمده است. فضیلتی که بدون آن نمى ‏توان به مقام قرب الهى رسيد.

معنای توكّل سپردن كارها به خدا و اعتماد بر لطف اوست و چنین معنایی ارتباطی وثیق با معنای لغوی این واژه دارد. «توكّل» از مادّه «وكالت» به معناى انتخاب وكيل و اعتماد بر ديگرى است.[1] بديهى است هر قدر وكيل، توانايى بيشتر و آگاهى فزون تر داشته باشد، شخص موكِّل احساس آرامش بيشترى مى كند. انسانى كه بر خدا توكّل دارد، هرگز احساس حقارت و ضعف نمى كند؛ بلكه به اتّكاى لطف خدا و علم و قدرت بى پايان او، خود را پيروز و فاتح مى بيند و حتّى شكست هاى مقطعى او را مأيوس نمى سازد. هرگاه توكّل به مفهومِ صحيح كلمه در جان انسان پياده شود، به يقين اميد آفرين، نيروبخش و باعث تقويت اراده و تحكيم مقاومت و پايمردى است.[2]

منبع: اخلاق در قرآن