شبلنجى در«نورالابصار» مى نویسد: «مأمون به قصد شکار می رفت که در اثناى راه به جمعى از کودکان رسید. کودکان از ابهت مأمون، ترسیده و پراکنده شدند، ولی آن حضرت از جاى خود حرکت نفرمود و با نهایت وقار در مکان خود ایستاد و در جواب مأمون فرمود: «راه بر تو تنگ نبود که آن را گشاد کنم و جرم و خطایى نداشتم که از تو بگریزم».