توسّل به صالحین در روایات اسلامی

آیا در مورد توسل به صالحین در روایات اشاره اى شده است؟

دو روایت درباره توسل به صالحین که مورد پذیرش اهل سنت است: اولی روایت نبوی مبنی بر توصیه به خواندن دعایی مشتمل بر توسل به بندگان صالح خدا، و دومی توسل عمر بن الخطاب به عباس عموی پیامبر و توصیه مردم مبنی بر توسل به او برای بارش باران.

نظم حاکم بر مراحل بارش باران

نظم حاکم بر مراحل بارش باران، چه پیامی دارد؟

نظام حساب شده ی مراحل بارش باران، دلالت بر وجود قدرتی حکیم و مدبر است. بادهاى گرم استوایى آب دریاها را بخار کرده به آسمان می فرستند، سپس جریانهاى منظم سرد و قطبى، بخارات حاصله را به ابر تبدیل کرده و بادها، ابرها را به سوى بیابانهاى مرده گسیل کرده تا قطرات زنده کننده باران، از آنها سرازیر گردد. آن گاه به بذرهاى گیاهانى که در زمین افشانده شده، فرمان پذیرش آب و رویش داده، و موجوداتى زنده، سرسبز، مفید و پربار، به وجود مى آورد، که دلیلى است بر قدرت و حکمت او، و هم نشانه اى است از رستاخیز بزرگ.

رعد و برق، نشانه ای از عظمت خدا

چگونه با مطالعه فوائد رعد و برق، به عظمت خداى متعال پی مى بریم؟

رعد و برق که شاید به نظر بعضی شوخی طبیعت باشد دارای فواید فراوانی است: 1- با سوزاندن هوا باعث کم شدن فشار آن و بارش باران می شود. 2- با ایجاد حرارت بالا سبب تولید آب اکسیژنه شده و تخم آفات و بیمارى هاى گیاهى را از میان مى برد. 3- قطرات باران که بر اثر برق و حرارت شدید و ترکیب، یک حالت اسید کربنى پیدا مى کند، هنگام پاشیده شدن به زمین ها و ترکیب با آنها، یک نوع کود مؤثر گیاهى مى سازد.

قرآن و تفسیر نمونه
مفاتیح نوین
نهج البلاغه
پاسخگویی آنلاین به مسائل شرعی و اعتقادی
آیین رحمت، معارف اسلامی و پاسخ به شبهات اعتقادی
احکام شرعی و مسائل فقهی
کتابخانه مکارم الآثار
خبرگزاری رسمی دفتر آیت الله العظمی مکارم شیرازی
مدرس، دروس خارج فقه و اصول و اخلاق و تفسیر
تصاویر
ویدئوها و محتوای بصری
پایگاه اطلاع رسانی دفتر حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی مدظله العالی
انتشارات امام علی علیه السلام
زائرسرای امام باقر و امام صادق علیه السلام مشهد مقدس
کودک و نوجوان
آثارخانه فقاهت

قالَ رَسُولُ اللّهِ صلّى اللّه عليه و آله :

من احب ان ينظر الى احب اهل الاءرض الى اهل السماء فلينظر الحسين.

هر که دوست دارد به محبوبترين شخص روى زمين نزد آسمانيان بنگرد، به حسين نگاه کند

بحار الانوار 43/297