صمد در اصل لغت، به معنى شخص بزرگى است که همه نیازمندان به سوى او مى روند. و در آیه «الله الصمد» طبق روایات، مفهوم وسیع و جامعی دارد که همه صفات مخلوقات را از ساحتش نفی می سازد؛ چون همه صفات جزو صفات ممکنات و مخلوقات هستند و با این وجود خداوند از همه این ها برتر و بالاتر است.