علت تعدد درب های جهنم اين است که هر فرد و گروهى باید از درب هاى متعدد بگذرد. مانند بعضى از زندان هاى تو در تو که از طبقات گوناگون تشکیل شده، گمراهان سرسخت باید از همه این طبقات بگذرند و در قعر جهنم جاى گیرند. و یا  اشاره به عوامل گوناگونى است که انسان را به جهنم مى کشاند، هر نوع از گناهان درى به سوی جهنم است (مانند درب های بهشت). مطابق این تفسیر عدد 7 براى «تکثیر» است نه «تعداد»، و این که گفته مى شود بهشت داراى هشت درب است اشاره به افزون بودن عوامل رحمت از عوامل عذاب و غضب الهی است.

قرآن در توصیف غذا و نوشیدنی جهنمیان مى فرماید: «آیا این نعمت هاى جاویدان و لذت بخش که بهشتیان را با آن پذیرائى مى کنند بهتر است؟ یا درخت نفرت انگیز زقوم؟!»؛ سپس در بیان ویژگی هاى «زقوم» مى گوید: «آن درختى است که از قعر جهنم مى روید! شکوفه آن مانند کله هاى شیاطین است!». بر اساس این آیات، خوردن این غذاى ناگوار و تلخ، تشنگى آور است، اما به هنگام تشنگى چه مى نوشتند؟ قرآن مى گوید: (این دوزخیان بعد از این زقوم آب داغ و کثیفى خواهند داشت». در حقیقت آن غذای دوزخیان و این نوشابه آنان است.
 

«زقّوم» به گفته اهل لغت اسم گیاهى تلخ، بدبو و بد طعم است. هم چنین »راغب» در «مفردات» مى گوید: «زقّوم» هر نوع غذاى تنفرآمیز دوزخیان است.  از سویی قرآن نیز در توصیف «زقوم» می فرماید: «آن درختى است که از قعر جهنم مى روید! و شکوفه آن مانند کله هاى شیاطین است!»  این گونه تشبیه براى بیان نهایت زشتى و چهره تنفرآمیز آن است، زیرا انسان از چیزى که متنفر باشد در ذهن خود براى آن قیافه اى زشت و وحشتناک ترسیم مى کند.